من یکی از دوست‌های عسل، یعنی همان بچه خرسه هستم. من هم دیگر بچه آدم نیستم، من تازگی یک بچه گربه شده...
آموختن روش‌های محافظت از خود، شاید مهمترین کاری باشد که والدین برای فرزندانشان انجام می‌دهند؛ حتی...
داستان کوتاه کودکانه درباره طبیعت - قسمت اول
ترنج دختری ۷ ساله است که با پدر و مادرش در شمال ایران و در شهر انزلی زندگی میکند. ترنج خیلی شهرش را...
لیست کتاب هایی که در این مطلب معرفی می شوند: قصه‌هایی برای ۱ تا ۶ ساله‌ها لنگه جوراب گمشده و ۱۰...

۵ اشتباه رایج در تربیت کودکان

شاید شما هم این جمله را شنیده باشید که تربیت کودکان را باید قبل از متولد شدن آن ها شروع کنیم. این جمله به این معنی است که اولین الکوی تربیتی کودکان والدین هستند و از رفتار پدر و مادر تقلید می کنند بنابراین کودکان آیینه های ما هستند. در این میان والدین در نحوه تربیت کردن کودک ناخواسته مرتکب اشتباهاتی می شوند که تاثیرات مخربی بر تربیت و پرورش کودک دارد. در ادامه به ۵ خطای تربیتی رایج اشاره خواهیم کرد.

 

۵ خطای تربیتی رایج

۱. تهدید کردن
هنگامی که کودک بارها تهدیداتی از والدین خود می شنود، ولی بندرت عواقب کار بد خود را می بیند، باید گفت تهدید به تنبیه کردن مبدل به روشی نامناسب و بی حاصل برای مهار رفتار کودک می شود. گاهی اوقات این تهدیدها حتی به کودکان این جرات و شهامت را می دهد تا پدر و مادر خود را در آن محدوده امتحان کند و صبر و تحمل آنان را بسنجد. اگر واقعا نیاز به تنبیه کودک است یک تنبیه مناسب در نظر بگیرید و همان زمان از تنبیه استفاده کنید.

۲. تربیت دوگانه
یکسان عمل کردن احتمال بروز مشکل بین والدین و کودک را کاهش می‌دهد. اگر والدین یا دیگر مراقبان کودک یکسان عمل کنند، احتمال بد‌‌رفتاری کودک و سردرگمی او کاهش می‌یابد. اگر شما و همسرتان رفتاری متفاوت داشته باشید، نباید تعجب کنید که کودک غذا یا وسیله‌هایش را زمین بریزد یا از خوابیدن سر باز زند بنابراین با همسر یا فردی که از کودک شما مراقبت می‌کند، در مورد داشتن برخورد یکسان با کودک صحبت کنید و برای نشان دادن عکس‌العمل مناسب با هم تصمیم گیری کنید.

۳.سخت گیری های بیش از حد
سختگیری های بیش از حد نتیجه عکس دارند. کودکان ترسی از تنبیه شدن و یا محروم شدن از محبت والدین را ندارند و به کارهای اشتباه خود ادامه می دهند. همچنین یکی از علل دروغگویی کودکان سختگیری هی بیش از حد والدین است.

۴.باج دادن
رشوه دادن نیز همانند روش های دیگر قطعا با شکست مواجه خواهد شد؛ روشی که در آن بوضوح به کودک گفته می شود که اگر کاری را بکند (یا نکند) پاداشی دریافت خواهد داشت.
این نوع برخوردهای شرطی ممکن است طفل را وادار کند برای به دست آوردن یک هدف آنی، کاری را انجام دهد، ولی بندرت باعث کوشش مداوم کودک خواهد شد. حرف های ما به او القاء می کند به قابلیت او شک داریم. اشکالات اخلاقی زیادی درباره پاداش هایی که به صورت رشوه استفاده شوند، وجود دارد.
بسیار مفیدتر و لذتبخش تر است که جایزه را بدون این که آن را از قبل اعلام کنیم و کاملا بدون انتظار کودک به او بدهیم. جایزه باید نشانگر شخصیت و قدردانی ما باشد.

۵.فحاشی کردن
هنگامی که والدین روی فرزندان خود اسم می گذارند و آنان را با همان اسامی صدا می زنند، ممکن است مشکلات عاطفی و رفتاری در کودکان ایجاد کنند. کودکان نسبت به این مساله خیلی حساس هستند؛ مثلا هنگامی که والدینشان آنان را احمق، کودن، گیج، خرفت، خنگ، پروفسور، مزاحم و... صدا می زنند. گاهی اوقات والدین از این القاب برای ترور شخصیت کودک استفاده می کنند، ولی ممکن است گهگاه بدون این که منظور خاصی داشته باشند، از این القاب استفاده کنند. این لغات ممکن است منعکس کننده خشم پدر یا مادر نسبت به کودک باشد، اما معمولا نه تنها باعث بهبود اوضاع نمی شود؛ بلکه آن را وخیم تر نیز می کند. هر کودکی نیاز به امنیت روانی دارد و والدین موظف هستند این نیاز را برای کودک تامین کنند. روش هایی از قبیل عیبجویی، لجبازی، سرزنش، داد و فریاد، بددهنی و مشاجره با کودک موجب می شود کودک احساس ناامنی کند و دچار اضطراب شود. به کار بردن این روش ها موجب می شود احترام متقابل بین شما و فرزندتان از بین برود و والدین اقتدار خود را از دست بدهند.

 

افزودن دیدگاه جدید